Moldavië is een land zonder toegang tot de zee, gelegen in de noordoostelijke hoek van de Balkanregio van Europa. De hoofdstad is Chisinau, gelegen in het zuidelijke deel van het land.

Locatie

Moldavië grenst in het noorden, oosten en zuiden aan Oekraïne en in het westen aan Roemenië. Het grootste deel van de republiek ligt tussen de grote, kronkelige rivieren Prut en Dnister.

Moldavië ligt ten oosten van de grote boog van de Karpaten. Het bestaat voornamelijk uit diepe sedimentaire gesteenten die het zuidwestelijke deel van het oude structurele blok bedekken, bekend als de Russische of Oost-Europese vlakte. Hardere kristallijne gesteenten komen alleen in het noorden aan de oppervlakte. Het oppervlak is een heuvelachtige vlakte met een gemiddelde hoogte van 147 meter (482 voet), doorsneden door een diep netwerk van riviervalleien, ravijnen en geulen.

Drainagesystemen als symbool van het land

Moldavië heeft een goed ontwikkeld netwerk van rivieren en beken, die allemaal naar het zuiden naar de Zwarte Zee stromen, maar slechts ongeveer een tiende daarvan is langer dan 10 km en nog minder dan 100 km. In feite zijn veel van deze rivieren kleine, ondiepe beekjes die in de zomer opdrogen. De Dnjestr, de belangrijkste rivier met een snelle stroming, is bijna in het hele land bevaarbaar; de rivier stroomt over door de smeltende sneeuw uit de Karpaten in het voorjaar en de hevige regenval in de zomer. In warmere winters bevriest de rivier niet. Een andere, kleinere hoofdader, de Prut, is een zijrivier van de Donau, waarin hij uitmondt in het uiterste zuiden van het land. De Yalpug, Kogalnik en andere kleine zuidelijke rivieren monden meestal uit in de Donau-monding in het naburige Oekraïne. Het grondwater, dat op grote schaal wordt gebruikt voor de watervoorziening van de republiek, omvat meer dan 2000 natuurlijke bronnen. Het reliëf van het terrein is gunstig voor de aanleg van stuwmeren.

Bodems

De bodems van Moldavië https://znaki.fm/nl/places/moldavie/ zijn divers en zeer vruchtbaar, met zwarte aarde – rijke zwarte aarde – die driekwart van de republiek bedekt. De best ontwikkelde chernozems, die de groei van graan, tabak en suikerbieten bevorderen, bevinden zich in het noorden en in de laaggelegen delen van de centrale en Dnestroïse hoogvlakten, evenals in de gebieden aan de linkeroever. De bodemkwaliteit verslechtert naar het zuiden toe, maar druiven en zonnebloemen kunnen nog steeds worden geteeld. Bruine en grijze bosbodems kenmerken de hoogvlakten: twee vijfde is bedekt met bossen, de rest met tuinen, wijngaarden en graanvelden. Alluviale bodems zijn kenmerkend voor de uiterwaarden, terwijl de benedenloop van de Prut en de zuidelijke riviervalleien verzilte en moerassige bodems hebben. Over het algemeen heeft het overmatig gebruik van kunstmest, pesticiden en herbiciden in de Sovjetperiode geleid tot aanzienlijke vervuiling van de bodem en het grondwater.

Klimaat

Het klimaat van Moldavië is warm en gematigd continentaal, met een lange vorstvrije periode, een relatief milde winter, grote temperatuurschommelingen en, in het zuiden, langdurige droogte. De gemiddelde jaartemperatuur bedraagt ongeveer 8 °C in het noorden en ongeveer 10 °C in het zuiden, maar de gemiddelde temperaturen in juli stijgen tot respectievelijk 19 °C en 23 °C, en in januari daalt het kwik zelden onder −3 °C. Er zijn extreem lage temperaturen van ongeveer −36 °C in het noorden en extreem hoge temperaturen van ongeveer 41 °C in het zuiden gemeten. In Moldavië valt een zeer wisselende hoeveelheid neerslag – gemiddeld ongeveer 500 mm per jaar, en iets minder in het zuiden – maar deze cijfers verhullen schommelingen die in sommige jaren tot een verdubbeling van de hoeveelheid kunnen leiden en in andere jaren tot langdurige droogte. Het grootste deel van de neerslag valt in de vorm van regen in de warme maanden, en hevige zomerse regenbuien in combinatie met het oneffen reliëf van het terrein veroorzaken problemen met erosie en verzanding van rivieren. In de winter is de sneeuwlaag dun. De wind waait meestal uit het noordwesten of zuidoosten.